De onafhankelijkheid van Suriname

Op dinsdag 25 november 2014 gedenken wij Surinamers het 39ste jaar van de staatkundige onafhankelijkheid van ons land. Suriname is een jonge natie en heeft in de 39 jaren onafhankelijkheid positieve en negatieve ontwikkelingen gekend. 

Hoewel er verschillende culturen en etniciteiten in Suriname bestaan, beleven de diverse groepen hun eigen cultuur, traditie en taal en dragen deze met recht en trots uit, zonder hun individualiteit te verliezen.

Dit is het resultaat van generaties voor ons die aan deze verdraagzaamheid, saamhorigheid en eenheid een grote bijdrage hebben geleverd zoals onder andere politici, vakbondsleiders en geestelijke leiders. Als gemeenschap zijn wij met recht trots hierop. Diversiteit moeten we vasthouden en daarbij verdergaan met het blijven creëren van nationale eenheid.

Hoewel het idee gevoed wordt dat etnische afkomst, religie en taal verdelende krachten zijn voor een nationale identiteit, ligt het in de praktijk anders. We moeten ons meer zorgen maken over een andere verdeling, die van economische aard. We kennen een hoog niveau van politieke corruptie. Politieke- en bestuurlijke corruptie ondermijnen de democratie. 

Politieke- en bestuurlijke corruptie vormen een serieuze bedreiging voor de eenheid van Suriname en kunnen gedijen dankzij ongelijkheid en armoede. Indien deze trend zich verder manifesteert bestaat het economische gevaar dat er sterkere signalen uit zullen gaan naar de wereld dat Suriname geen veilige plek is om te investeren. Dit is een ernstig probleem waaraan de politiek meer aandacht moet geven. 

Onderzoek naar de ontwikkeling van landen heeft aangetoond dat ‘good governance’, goed bestuur, de belangrijkste bepalende factor voor ontwikkeling is. Onder ‘good governance’ vallen zaken als wet en recht, sterke en deskundige instituties, en investeringen in goed en hoog onderwijs. Deskundige en rechtvaardige instituties (DNA, regering, onafhankelijke rechterlijke macht en monetaire autoriteiten) bepalen de kracht en de kwaliteit, en daarmede het vertrouwen in het bestuur. Ook diensten die belast zijn met de toebedeling van productiemiddelen grond en kapitaal moeten rechtvaardig en transparant zijn.

Als Surinaamse burgers hebben we aspiraties en zijn we enthousiast over eigen kunnen, de eigen ontwikkeling, we willen vooruit komen en streven naar een hoge en moderne levensstandaard: een levensstandaard die een reflectie is van onze beschikbare natuurlijke hulpbronnen en ons menselijk potentieel. Het gaat hierbij om de sociale en economische ontwikkeling van mensen: individueel, gezamenlijk en ook als natie. 

Als gemeenschap zijn we zowel individueel (heeft te maken met basis levensbehoeften) als collectief (heeft te maken afhankelijkheid als land vanwege economische noodzaak) aan het worstelen voor inhoudgeving in sociaal-economisch, cultureel en geestelijk opzicht. 

De VHP onderstreept dat ontwikkeling niet alleen bestaat uit materiële vooruitgang maar ook uit gezamenlijk gedragen normen en waarden, fysieke en geestelijke gezondheid, spiritualiteit en geluk. De VHP is van oordeel dat het besturen van Suriname deskundiger moet, strategischer, meer ‘by design’ (goede planning) en minder ‘by default’ (ad hoc basis), met een lange termijnplanning waardoor de kansen op versnelde ontwikkeling ook daadwerkelijk omgezet kunnen worden in duurzame resultaten.

De VHP wenst de gehele samenleving een swit’ srefidansi toe !